Hoor ik erbij?

Burgerinitiatief door inwoners uit Hoogeloon over drugs- en alcoholgebruik
27 oktober 2015
Een ander geluid
27 oktober 2015

Hoor ik erbij?

Ik was net 17 jaar geworden. Opstap leerde ik een jongen kennen. Ik was op slag verliefd. Hij vertelde me na een paar weken dat hij wel eens drugs gebruikte. Voorheen had ik eigenlijk nog veel van drugs gehoord en had ik al helemaal geen vrienden die dat gebruikte. Ik was er zwaar op tegen, vond het ongelooflijk dom. De dag dat ik die jongen leerde kennen, veranderde dat op slag. Ik was boos, er heel erg op tegen. Festivals, daar was ik nog nooit geweest.
Nadat er een relatie was ontstaan ging ik voor het eerst mee naar een festival met hem en zijn vrienden. In de tussentijd had ik er vaker over gehoord.

Eerste pilletje

 Eenmaal op het festival keek ik zowel met afschuw als met een stuk nieuwsgierigheid naar de mensen die een pilletje pakte. Ik zat buiten bij de festival tent met de jongen en een paar van zijn vrienden. Ik kreeg een pilletje aangeboden. Twijfelde ik? Ja. Ergens voelde ik dat het verkeerd was. Natuurlijk, mijn familie heeft me gezegd dat drugs slecht zijn maar ik zag hier op de festivals zowat iedereen gebruiken. Ik begon te twijfelen. Ik was zo verliefd.. Ik wilde hem niet teleurstellen en daarnaast won de nieuwsgierigheid het uiteindelijk van mijn geweten.

Een uur later voelde ik het pilletje ‘ inslaan’ . Sindsdien was ik verkocht. Niet in de zin van verslaving maar het effect van XTC. Ik heb de rest van dat festival met een enorm euforisch, verliefd gevoel op het leven, de wereld en de mensen gedanst. Ik voelde me helemaal niet meer onzeker en ik voelde me verbonden met de mensen. Welke 17-jarige kan dan nog begrijpen dat er ook hele negatieve kanten aan zo’n pil zitten.. drugs slecht volgens mijn familie? Het voelde helemaal niet slecht! Natuurlijk had ik er afschuw van in het begin. Maar als je ziet dat zoveel mensen gebruiken dan voel je je toch snel de ‘ flauwerik’, en dat wil geen enkele puber zijn.

Ik begon vaker te gebruiken samen met hem en zijn vrienden. De eerste maanden was het alleen op festivals. Daarna gebruikte ik ook wel eens in huis met vrienden als ouders weg waren of, als het lekker weer was, in de bossen in de buurt met een hoop mensen.

Verstandig gebruiken?

Enkele jaren later ging de relatie over maar ik was niet klaar met de verliefdheid op XTC. Het gevoel de hele wereld even te kunnen verzetten en al mijn twijfels, zorgen en onzekerheden niet meer hoeven voelen. Ik kon het thuis goed verbergen, zodra ik thuis kwam van een festival was het zichtbare effect al vaak verdwenen. Er werd nooit gezegd dat er niet over gepraat mocht worden door gebruikers, maar de taboe was voelbaar. Af en toe gebruikte ik op een festival, soms thuis. Natuurlijk zag je af en toe mensen naar de EHBO gedragen worden op festivals , soms hoorden we van mensen die overleden waren op een festival maar he, dat zou mij nooit overkomen. Wij gebruikten ‘ verstandig’ . Natuurlijk, ik heb een keer 112 moeten bellen na het gebruik van drugs voor iemand. Maar daar lachten we dan naderhand maar over of lieten iemand zijn roes uitslapen.  Dat was gewoon een ‘ toevalligheid’ . Zie je al hoe ver dit gaat? En dan gaat het nog niet eens om verslaving.

EHBO

Jaren later gebruikte ik bijna geen XTC meer. Ik kon het, in tegenstelling tot sommige vrienden, nog wel leuk hebben zonder drugs. Ik had al lang niet meer gebruikt en werd uitgenodigd om mee naar een groot festival te gaan. Daar kreeg ik wederom XTC aangeboden. Wederom was daar de twijfel maar ach, het was al zolang geleden, waarom niet voor een keer.
Ik wist toch hoe het in zijn werk ging en ik gebruikte ‘ verstandig’, toch.
Een pil pak je nooit in een keer. Je begint met een ‘ kwartje’ of ‘ halfje’ , dat wordt het verstandigste genoemd in verband met de dosis. Ik voelde maar niks, er kwam geen effect op zetten, dus ik besloot uren later nog een beetje ‘ bij te pakken’ . Een uur later ging het mis. Ik voelde me zweten en mijn hart ging tekeer. Ik moest even naar buiten, zei ik tegen een vriend. Omdat ik al vaker had gebruikt door de jaren heen wist ik dat dit geen goed teken was dus ik besloot naar de EHBO toe te lopen, ik was bang.
Onderweg naar de EHBO ging het steeds slechter. Ik moest steeds stoppen om over te geven en mijn benen trilden zo hard dat ik amper meer kon lopen. Ik snapte er niks van, zoveel had ik niet gebruikt en de pillen waren getest.

Ik haalde de EHBO. Een vriendelijke man ving me op en vroeg me of hij mijn hartslag mocht opmeten. Mijn hartslag was ontzettend hoog. Ik moest meteen aan een infuus om mijn hartslag naar beneden te krijgen. Aangezien ik enorm bang was voor naalden vroeg ik de broeder (tussen het overgeven door) of dat echt nodig was, ik vond het eng. Hij keek me verbouwereerd aan en zei me: Je hebt net XTC gebruikt, hoe kan je in godsnaam bang zijn voor een naaldje.

Daar was het dan, het moment van inzicht. Dat kleine zinnetje veranderde heel mijn kijk.

Inzicht

 Terwijl ik aan het infuus lag op EHBO bleef ik overgeven, met de dreun van de bass van het festival op de achtergrond. Af en aan werden mensen met klachten door drugsgebruik binnen gebracht. Ik zag eindelijk de andere kant van het gebruik van drugs. Toen ze mijn naam moesten weten ter registratie hebben we een valse naam met vals adres opgegeven. Niemand, vooral mijn familie, mocht er achter komen wat er was gebeurd. En zo doen veel, heel veel mensen dit.
Uiteindelijk heb ik het wel tegen mijn familie verteld. Maar geloof me, er zijn heel veel ouders die niet van hun kinderen weten dat hun kind er wellicht zo bij heeft gelegen. Je wordt opgelapt en je kan weer naar buiten lopen, geen haan die er naar kraait.
Ik heb het thuis verteld omdat wij altijd een open gezin zijn geweest en ik niet met een schuldgevoel wilde blijven zitten door iets te verzwijgen. Maar ook omdat mijn familie waarschijnlijk nooit zou geloven dat drugsgebruik zo normaal is tegenwoordig. Er werd nooit naar gevraagd, logisch ook, hoe moesten hun nou weten dat drugsgebruik tegenwoordig niet meer alleen voor criminelen etc. was.

Letterlijk iedereen in mijn kring op een enkeling na gebruikte XTC, sommigen ook nog andere harddrugs zoals cocaïne. En dan heb ik het niet over afgegleden, kansloze jongeren. Nee, mijn vrienden deden gewoon een opleiding of hadden werk, hadden vaak fijne families en functioneerden verder helemaal prima! Wat je hoort op festivals als mensen vragen of je ‘ ook wat op hebt’  en je antwoord nee? Wat knap. Dat zeggen ze dan. Wat knap dat je niet hebt gebruikt.

Drugs zijn overal in het uitgaansleven

En een zero-tolerance beleid op festivals? Vergeet het maar. Ik heb geen idee waarom ze het uitdragen maar wel waarom ze het toe staan: Ik ben benieuwd als ze drugs echt konden weren, hoeveel festivals er blijven bestaan.

Ik heb veel geluk gehad dat ik door zo’n ervaring eindelijk in zag wat de andere kant van XTC is. Met mij is het goed afgelopen, ik zat enkele uren later weer in de bus met vrienden naar huis. Maar met een wijsheid die ik mijzelf nooit meer zou laten vergeten: XTC is en blijft Russische roulette. De euforie van het gebruik van XTC wegen totaal niet op tegen de risico’s.

Juist omdat mijn familie er naast veroordelend ook luisterend op reageerde voelde ik de vrijheid om alles eerlijk op tafel te leggen.

Toen en nu

 Mis ik soms het effect van zo’n pil? Jazeker, vooral als ik naar een festival ga. Dan denk ik wel eens “ hmm, wat zou het leuk zijn als..”. Zeker omdat ik iedereen om me heen zie staan met de grote ogen en hun vrolijke, super relaxte stemming, dat herinnert me aan dat euforische, verliefde gevoel wat gebruikers meemaken.
Maar nee. Ik ken nu de andere kant. Nooit meer wil ik een ‘ extra leuke avond’ riskeren voor dat angstige gevoel dat mijn lichaam het aan het begeven is.

Ik kan een slechte ervaring met XTC navertellen. Daarom wil ik dit met je delen.
Ik hoop dat je nu beter snapt waarom ik XTC gebruikte (je gaat niets gebruiken omdat het zo’n rot effect op je heeft , toch? Tenzij je verslaafd bent, dat ben ik nooit geweest)
Maar ook  dat je ziet hoe snel je er mee in aanraking komt en hoe snel en onverwacht het mis kan gaan. Iets wat we veel lezen in de krant, triest genoeg vaak als iemand overleden is.. Maar niet al die mensen die op de EHBO hebben gelegen, zoals ik.

Ik lijk natuurlijk helemaal bekeerd. Enerzijds is dat ook zo. Buiten XTC om heb ik nooit andere harddrugs gebruikt. Ik ken het fijne effect van XTC, daarom snap ik ook heel goed waarom mensen het gebruiken, daarnaast is het veel goedkoper dan drinken op een feest. Een festival kost al veel geld kwa entree en dan ben je alleen nog maar binnen. Waar je 50/60 euro en soms meer kwijt bent op een feest voor eten en drinken.. Met een pilletje ben je met 5 euro en wat water helemaal klaar, eten lukt dan toch amper.
Wat veel mensen echter vergeten door deze positieve effecten, is dat het zo’n verwoestend effect kan hebben, dat het ook een keer fout kan gaan. Met een paar biertjes gaat dit niet (buiten aan het verkeer deelnemen om) maar een klein beetje XTC kan je hele lichaam al kapot maken als je er niet goed op reageert.
Ik begrijp waarom mensen het gebruiken, veroordeel ze daarom ook niet. Ergens denk ik wel.. Waarom kunnen zoveel mensen het niet meer leuk hebben zonder drugs op festivals?
Veroordelen doe ik de gebruikers niet. Waarschuwen voor de andere kant, dat doe ik wel.

Wat ik wil meegeven

Ik hoop dat je als ouder leert van mijn verhaal hoe belangrijk het is om met je kind over drugs te praten op een niet veroordelende manier, hoe lastig dat ook is. Een van de grote redenen dat ik toch dat pilletje pakte was omdat mijn familie totaal iets anders zei als wat ik zag: zij zeiden alleen: drugs zijn slecht, begin er nooit aan! Ik zag heel veel ‘ normale’ mensen, inclusief vrienden gebruiken. Mijn beeld klopte niet bij wat ik hoorde!
En aan alle jonge gebruikers: Ja, ook ik dacht dat zoiets mij toch nooit zou overkomen. Ik hoop dat dit genoeg zegt.